Rewolta to spektakl muzyczny osadzony w realiach Poznańskiego Czerwca 1956 roku. Napędzane punk-rockową energią przeboje Maanamu są tu nie tyle tłem, co komentatorem opowieści o buncie, opresji, miłości i walce o chleb. Akcja łączy historyczne wydarzenia z fabułą inspirowaną losami poznańskiej rodziny. To pełna emocji narracja o pierwszym poważnym zrywie przeciw totalitarnemu systemowi w powojennej Polsce. Wyobraź sobie wyłaniający się z gruzów wojny nieprzyjazny, szary świat, a w tym świecie miasto, którego zgliszcza dryfują między jedną a drugą zawieruchą nowego systemu. W fabryce, w której pracujesz, rządzą wyśrubowane ponad miarę normy, za które otrzymujesz głodowe wynagrodzenie. Nie stać cię na ubranie, nie stać cię na jedzenie, nie stać cię na mieszkanie. I nie możesz wydostać się z tego świata. Żyć możesz tutaj co najwyżej namiastką życia. A teraz wyobraź sobie Franka, wojennego rozbitka, który trafia w sam środek tej rzeczywistości. Przed wojną był nauczycielem gimnazjalnym, ale jako przeciwnik nowego porządku nie znalazł po wojnie miejsca w szkole. Dzisiaj to jego uczą ciężkiej, fizycznej pracy przy zakładowej maszynie. Franek nie ma z tym problemu, w jego oczach wszyscy są równi. Podobne deklaracje składają twórcy panującego ustroju. Tylko… czy na pewno tak myślą? Ci, którzy są na dole, na zawsze zostaną na dole - gorzko zauważają zakładowi bracia Franka. Rodzonego brata miał Franek tylko jednego. Mietka. Mietek to teraz wysoko postawiony aparatczyk. Wierzy w zmianę. Nie rozumie niezadowolenia robotników. Jak można nie chcieć pracować dla wspólnego dobra? Franek wie, że władzy nie chodzi o budowę lepszego świata, ale o to, żeby robotnik uginał się bardziej i bardziej, żeby system mógł wycisnąć z niego jak najwięcej. Obaj twardo bronią swoich stanowisk. Twórcy Rewolty umiejscowili ten osobisty, rodzinny konflikt na tle zbiorowego oporu przeciw opresji. Inspirowana prawdziwymi losami jednej z poznańskich rodzin opowieść wykracza poza duszne wnętrze powojennego mieszkania, rozlewając się na całe miasto. A co Ty byś zrobił, gdyby zabrakło Ci nadziei? Czy stanąłbyś na czele buntu, czy dołączyłbyś do tłumu domagającego się godnych warunków życia? Jak zachowałbyś się, kiedy nie miałbyś nic do stracenia, bo władza, która miała budować, znowu burzy? Miała chronić, a strzela. Choć od wydarzeń Czerwca 1956 roku minęło 70 lat, wiele z ran zadanych w tamtych dniach wciąż pozostaje otwartych - w pamięci ludzi, w historii rodzin, w tożsamości miasta. Choć Rewolta to opowieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, trudno nie oprzeć się wrażeniu, że historia lubi się powtarzać, częściej jako dramat niż jako farsa. Piosenki Maanamu wykorzystane w spektaklu komentują tę rzeczywistość, stając się świadkami zbiorowych i osobistych tragedii. Choć utwory te, do których muzykę napisał Marek Jackowski, powstały kilkadziesiąt lat po wydarzeniach Czerwca 1956 roku, ich wymowa i przekaz wciąż są aktualne. Podszyte niepokojem utwory takie jak „Falowanie i spadanie”, „Nocny Patrol, „Bądź ostrożny”, „Smycz”, czy „Wyjątkowo zimny maj” stają się językiem sprzeciwu tych, którzy już nie chcą milczeć. Rewolta zawsze zbiera krwawe żniwo. Giną niewinni, którzy mieli odwagę upomnieć się o chleb. W Poznaniu było ich blisko sześćdziesiąt. Rewolta ma ich twarz. Rewolta nosi ich imię.